Αντιφώνηση κ. Κίκας Ολυμπίου στην Τελετή Απονομής Βραβείων του ΕΟΚ

Ευχαριστώ θερμά τον Εκπαιδευτικό Όμιλο Κύπρου για την τιμή που μου κάνει σήμερα, να με βραβεύσει για την προσφορά μου, όπως λέει το σκεπτικό, στα Γράμματα και την Παιδεία. Και είναι με μεγάλη χαρά και συγκίνηση που βλέπω όλους εσάς, την οικογένειά μου, συναδέλφους παλιούς και νεότερους, φίλους, παλιούς μου μαθητές και μαθήτριες αλλά και συμμαθήτριές μου που, αψηφώντας το γεναριάτικο κρύο και παραβλέποντας τη ξεκούρασή σας, μαζευτήκατε σήμερα εδώ για να με τιμήσετε.

Κι όμως, λίγο ανάποδα μου φαίνεται γίνονται τα πράγματα. Γιατί, νομίζω, πιο πολλά απ’ αυτά που εγώ πρόσφερα, αν πρόσφερα κάτι, είναι αυτά που πήρα από τα Γράμματα και την Παιδεία. Η Παιδεία μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω και να ζήσω ολόκληρη τη ζωή μου συναναστρεφόμενη με το αθάνατο ελληνικό πνεύμα, να ενστερνιστώ και να κάνω βίωμα τις υπέροχες ιδέες των κειμένων της αρχαίας και της νεότερης λογοτεχνίας. Ακόμα, η τριανταεφτάχρονη επαγγελματική μου πορεία μου χάρισε την ευτυχία να ζω ανάμεσα στους νέους. Μόνο όσοι είχαν αυτή την ευλογία μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει, να ξαναγίνεσαι κάθε χρόνο μαζί με τη νέα σου τάξη κι εσύ παιδί, να κρατάς την ψυχή σου φρέσκια και ζωντανή για να μπορείς να επικοινωνείς με την κάθε καινούργια γενιά. Και δεν υπάρχει, νομίζω, μεγαλύτερη ευτυχία και επιβράβευση από το να συναντάς μαθητές σου, να τους βλέπεις μεγάλους πια, επιτυχημένους στην κοινωνία και να ακούς ένα καλό λόγο και για τη δική σου μικρή συμβολή στην πορεία τους στη ζωή.

Αυτή την τόσο σημαντική για μένα στιγμή στρέφω ευγνώμονα τη σκέψη στους γονείς μου που αγαπούσαν τα γράμματα και πρώτοι μου εμφύσησαν την αγάπη μου γι’ αυτά. Θυμάμαι ακόμα και ευγνωμονώ τους δασκάλους και τους καθηγητές μου που με μύησαν στην αξία της Παιδείας και υπήρξαν πρότυπα για μένα.

Μνημονεύω επίσης μια άγνωστη ευεργέτρια, την Αναστασία Χατζηχαραλάμους, που πεθαίνοντας το 1951 άφησε με διαθήκη μεγάλο μέρος της περιουσίας της στο Παγκύπριο Γυμνάσιο ως κληροδότημα, από το οποίο να σπουδάζει Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών μια απόφοιτος του τμήματος Θηλέων του Παγκυπρίου Γυμνασίου. Χωρίς αυτήν την υποτροφία ήταν πολύ αμφίβολο αν θα μπορούσα να σπουδάσω.

Οι αλλαγές που επήλθαν στην εκπαίδευση από την εποχή της δικής μου γενιάς μέχρι σήμερα είναι τεράστιες. Μέσα σ’ όλα αυτά τα χρόνια δεν θυμάμαι εποχή που να μη γίνονται συζητήσεις, που να μην υπάρχουν αμφισβητήσεις για το ένα ή το άλλο σύστημα, για μεθόδους διδασκαλίας, για βιβλία, για αναλυτικά προγράμματα, για εξετάσεις. Αντικρίζοντας όμως την εκπαίδευση μέσα από την εμπειρία μιας μακρόχρονης εκπαιδευτικής υπηρεσίας, έχοντας βιώσει πλείστες εκπαιδευτικές αλλαγές, σκέφτομαι πως εκείνο που έχει τελικά σημασία είναι πρωτίστως η σχέση δασκάλου-μαθητή, μια σχέση που δεν άλλαξε από την εποχή του μεγάλου δασκάλου, του Σωκράτη. Γιατί μπορεί ο Σωκράτης να χάραζε με το ραβδί του στο χώμα για να αποδείξει ένα θεώρημα και σήμερα ο εκπαιδευτικός να χρησιμοποιεί τον διαδραστικό πίνακα, το power point ή τα πλείστα άλλα προγράμματα του υπολογιστή και του διαδικτύου, αλλά το ουσιώδες στην παιδεία είναι να βρει το δρόμο να επικοινωνήσει μ’ αυτή την ψυχή που στέκεται απέναντί του γεμάτη άγνοια, αλλά φρέσκια και δροσερή, εύπλαστη στα δικά του χέρια.

Θέλω για άλλη μια φορά να ευχαριστήσω τον Εκπαιδευτικό Όμιλο Κύπρου και ιδιαιτέρως τον δραστήριο και ακαταπόνητο πρόεδρό του κ. Παπούλα, τον αγαπητό φίλο Δημήτρη Ταλιαδώρο που μίλησε για μένα, τους φίλους που έδωσαν εργασίες τους για το τιμητικό Δελτίο του ΕΟΚ, τα παιδιά του μουσικού Γυμνασίου Ακροπόλεως και τον καθηγητή τους δρα Ιωάννη Φιλαρέτου για την ωραία ορχηστρική μουσική. 

Ευχαριστώ, τέλος, όσους εργάστηκαν για την ωραία αυτή εκδήλωση και όλους εσάς που μας τιμάτε με την παρουσία σας. 


Ευχαριστώ.

ΚΙΚΑ ΟΛΥΜΠΙΟΥ

Published on  February 12th, 2019